OVER ONS
BROERS Joey & DAVE
Zolang ze zich kunnen herinneren zijn Joey en Dave al broers. Humor is voor de broers altijd een manier geweest om levensgebeurtenissen te omarmen, te verzachten, bespreekbaar te maken of volledig te ontkennen. Het was dan ook slechts een kwestie van tijd voordat ze in het theater zouden belanden.
Naast hun natuurlijke chemie, droge humor en structureel slechte timing zijn de verschillen minstens zo opvallend. Joey, als oudere broer, voelt zich verantwoordelijk voor alles. Dave voelt zich vooral verantwoordelijk voor het zorgvuldig vermijden van iedere vorm van verantwoordelijkheid.
In het theater delen ze persoonlijke verhalen, schetsen ze herkenbare situaties, maken ze moeilijke thema’s bespreekbaar en leggen ze pijnlijke verschillen bloot. Bij zichzelf, bij elkaar en bij hun publiek!
Joey VERWEY
Joey is de oudere broer. Hij woont met zijn vrouw en zoon in een dorp nét naast Utrecht. Vlak bij waar hij opgroeide, midden in wat je zonder ironie het burgerlijke leven zou kunnen noemen. Vooral wanneer hij met zijn Gardena-spiraalslang de plantjes water geeft, is hij op en top gelukkig.
Het leven loopt zoals het hoort te lopen, en dat stelt hem gerust. Hij voelt zich verantwoordelijk voor zijn gezin, zijn huis en vermoedelijk ook voor het weer. Hij heeft het goed voor elkaar. Al zegt hij het zelf.
DAVE VERWEY
Dave woont midden in het bruisende Den Haag. Hoewel zijn roots hier niet liggen, voelt hij zich er volledig thuis samen met zijn vriendin en hun kat.
Dave floreert in de chaos. Hij leeft tussen ideeën, plannen en halve afspraken. Eén ding neemt hij wél uiterst serieus: hardlopen! En dat gaat hem tot nu toe uitstekend af.
Zijn grootste ergernis is de zelfvoldane blik van zijn broer wanneer die weer met zijn Gardena-spiraalslang de plantjes staat water te geven.
Finalisten cameretten 2022
In 2022 bereikten Joey en Dave de finale van het prestigieuze Cameretten Festival. Voor het festival maakten zij een voorstelling over hun vader, die onverwachts ernstig ziek werd en kort daarna overleed. Tijdens zijn ziekte schreven en speelden de broers samen met hem humoristische scènes en grappen, als manier om grip te houden op een situatie die steeds zwaarder werd.
Na zijn overlijden bundelden zij dit materiaal tot een voorstelling, opgezet als eerbetoon aan hem, waarmee zij zich inschreven voor Cameretten. Dat zij zonder enige theaterervaring ook nog eens de finale bereikten, voelde achteraf als de meest geslaagde grap van allemaal. Een waarvan ze zeker weten dat hun vader er het hardst om had gelachen.
